Znajdujący się w Józefowie u naszych ojców szensztackich dom, nazywany jest Domus Patris – Dom Ojca. W założeniu ma to być dom formacyjny, z którego może korzystać nie tylko Ruch Szensztacki, ale również inne wspólnoty i osoby. Jest tu dość przestronna kaplica, jest sala konferencyjna z kawiarenką, sala dla dzieci i jadalnia. Jest także 48 miejsc noclegowych. Ważnym elementem jest możliwość duchowego ubogacania się przez nawiedzanie znajdującego się w pobliżu Sanktuarium Syjonu.
Od marca tego roku troska o dom Domus Patris i jego prowadzenie zostały powierzone Związkowi Rodzin. Z inicjatywy Okręgu Warszawskiego Związku Rodzin, który z oczywistych względów jest w tę troskę najbardziej zaangażowany 7 grudnia 2025 roku dokonało się poświęcenie w sali konferencyjnej sanktuarium domowego Okręgu Warszawskiego Związku Rodzin. Kolejnym punktem uroczystości było umieszczenie na wizerunku Matki Bożej korony, którą kiedyś nasze siostry posługujące w Józefowie wypracowały i podarowały naszej Królowej, nadając Jej tytuł Córa Syjonu i zawierzając Jej józefowski Syjon i naszych ojców. Ukoronowany obraz przez czas posługi sióstr wisiał w ich refektarzu. Po odejściu sióstr z Józefowa, obraz pozostawał na swoim miejscu, korona zaś gdzieś się zawieruszyła. Rodziny jednego z naszych związkowych kursów, przed swoim wieczystym poświęceniem, które było w Józefowie, przygotowując potrzebne do uroczystości przedmioty, przeglądały w Domus Patris różne pomieszczenia i „przypadkowo” odnalazły koronę, którą przed wielu laty (dokładnie 1listopada 1991 roku) nasze siostry koronowały wizerunek Matki Bożej. Odnalezienie tej korony odebraliśmy w naszym Okręgu jako przynaglenie do tego, aby ukoronowanemu obrazowi Matki Bożej przywrócić godne miejsce. I tu pojawiła się idea poświecenia domowego sanktuarium Okręgu Warszawskiego, abyśmy także mieli, jak to później powiedziała siostra Virginia, duchowa asystentka Związku Rodzin, „kolejny odwiert do złóż łaski”.
Do poświecenia sanktuarium domowego i koronacji przygotowywaliśmy się przez trwającą wiele miesięcy nowennę. I tak nadszedł 7 grudzień 2025 roku, przeddzień Uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Jakoś szczególną, podniosłą atmosferę wyczuwało się w wypełnionej podczas Mszy Świętej kaplicy. Przed ołtarzem umieszczone były elementy, które miały się znaleźć w domowym sanktuarium oraz korona. W czasie kazania ojciec Mirosław, główny celebrans, duchowy asystent Związku Rodzin, nawiązując do koronacji zwrócił uwagę, że w Szensztacie niejednokrotnie zawierzaliśmy naszej Matce i Królowej to, co było trudne, co wywoływało obawy, co budziło niepokój. Dla nas bez wątpienia troska o Domus Patris jest poważnym wyzwaniem, budzącym różne obawy i niepokoje. Ofiarując Matce Bożej koronę, chcieliśmy Ją prosić, aby „płaszczem swej opieki” okryła i ten dom i cały józefowski Szensztat. Ponownie zawierzyliśmy Jej też naszych ojców. Razem z ojcem Mirosławem Mszę Świętą celebrował ojciec Wojciech. Byliśmy mu bardzo wdzięczni za włączenie się w celebrację tak ważnej dla nas Eucharystii oraz za to, że potem był z nami podczas naszych dalszych uroczystości.
Po Mszy Świętej Kierownictwo Okręgu w uroczystej procesji przeniosło elementy sanktuarium domowego i koronę do sali konferencyjnej. Tu była dalsza część uroczystości. Na początku Jerzy Mika z Kierownictwa Krajowego przekazał słowa pozdrowienia i duchowej łączności od Piotra i Renaty Andrzejkowicz, Rodziny Krajowej Związku Rodzin, którzy skierowali do nas okolicznościowy list.
Byliśmy wdzięczni służącym poza Polską ojcom – ojcu Arkadiuszowi, ojcu Piotrowi i ojcu Marianowi za przekazane nam różnymi drogami wyrazy duchowej łączności i modlitwę.
Wielkim darem dla nas była obecność na uroczystościach naszych sióstr. Była wśród nich siostra Józefina, która przekazała pozdrowienia i odczytała specjalny list od przebywającej aktualnie w Rosji siostry Elwiry, Przełożonej Prowincjalnej Instytutu Sióstr. Mogliśmy cieszyć się także obecnością siostry Julity. Właśnie ona, z dwiema innymi siostrami w 1991 roku koronowała wizerunek Matki Bożej Córy Syjonu. Dziękowaliśmy też kochanemu Bogu, za obecność wspomnianej wcześniej siostry Virginii.
Po uroczystości koronacyjnej przekazane zostały na ręce obecnych ojców „modlitewne margaretki” – symbol codziennej modlitwy, którą rodziny Okręgu Warszawskiego otoczą w ciągu najbliższego roku naszych wszystkich ojców oraz naszą duchową asystentkę, siostrę Virginię.
Kolejnym punktem uroczystości była agapa przy suto nakrytym stole. Podczas agapy mogliśmy wysłuchać wspomnień siostry Julity dotyczących koronacji Córy Syjonu w 1991 r.
Siostra Józefina, która przed laty też posługiwała w Józefowie podzieliła się wspomnieniami dotyczącymi obrazu, który znajdował się w dawnej kaplicy sióstr i który siostry ukoronowały nadając Matce Bożej tytuł Królowa i Wychowawczyni Powołań Kapłańskich. Obecnie ten ukoronowany obraz i krzyż z dawnej kaplicy sióstr wisi z lewej strony, w hallu wejściowym do Domus Patris.
Mogliśmy także dowiedzieć się od naszego związkowego kursu 10 – kursu Nowy Nazaret– który odnalazł koronę, jakie były okoliczności jej odnalezienia.
Wspólna modlitwa w nowo poświęconym domowym sanktuarium zakończyła nasze uroczystości. Dziękowaliśmy kochanemu Bogu za „wielkie rzeczy, które nam uczynił” i polecaliśmy się naszej Matce i Królowej Najwierniejszej Córze Syjonu.
Zdjęcia z uroczystości znajdują się tutaj.
Paweł i Mirosława Kwas
Rodzina Okręgowa Okręgu Warszawskiego
Apostolskiego Szenszatackiego Związku Rodzin
