„ Dzwony się rozdzwoniły, jakby się chciały wytarzać z radości nad pustym grobem.

Nad tym, że kiedyś zdarzyło się coś tak pocieszającego i że to zdumienie trwa już od dwóch tysięcy lat.

A jednak mimo, że dzwony około północy tak mocno się tłukły – nic z ciemności nie odpadło”.

R. Kunze, 1984

Do wielkanocnych zamyśleń zapraszają nas dzwony wielkanocne. Zawsze i wciąż będą spotykać człowieka w nocy. Ale tam, gdzie potrafią dotknąć serca, noc ustępuje porankowi, opada ciemność i staje się dzień. Wraca POKÓJ.

Również dzisiaj Bóg przemienia śmierć w życie, ciemność w światło, strach w zaufanie, grób w miejsce aniołów.  W tej obietnicy ukryta jest radość Wielkanocy.

Niech Zmartwychwstały zmienia w nas to, co skostniałe i obumarłe w nowe życie.  

Z wielkanocnym pozdrowieniem i modlitwą

o. Arkadiusz Sosna

Poprzedni wpis
Następny wpis
Komunikat Prezydium Generalnego Międzynarodowego Dzieła Szensztackiego

Podobne wpisy

Zaufać Ojcu

Zaufać Ojcu Do istoty Boga należy ojcostwo, któremu towarzyszy usposobienie ojcowskie. Sanskrit zna podobne słowo, które oznacza równocześnie ojca i matkę. Słowo to brzmi: Pitaru. Według tego Bóg jest Pitaru…
CZYTAJ WIĘCEJ
Menu