„ Dzwony się rozdzwoniły, jakby się chciały wytarzać z radości nad pustym grobem.

Nad tym, że kiedyś zdarzyło się coś tak pocieszającego i że to zdumienie trwa już od dwóch tysięcy lat.

A jednak mimo, że dzwony około północy tak mocno się tłukły – nic z ciemności nie odpadło”.

R. Kunze, 1984

Do wielkanocnych zamyśleń zapraszają nas dzwony wielkanocne. Zawsze i wciąż będą spotykać człowieka w nocy. Ale tam, gdzie potrafią dotknąć serca, noc ustępuje porankowi, opada ciemność i staje się dzień. Wraca POKÓJ.

Również dzisiaj Bóg przemienia śmierć w życie, ciemność w światło, strach w zaufanie, grób w miejsce aniołów.  W tej obietnicy ukryta jest radość Wielkanocy.

Niech Zmartwychwstały zmienia w nas to, co skostniałe i obumarłe w nowe życie.  

Z wielkanocnym pozdrowieniem i modlitwą

o. Arkadiusz Sosna

Poprzedni wpis
Następny wpis
Komunikat Prezydium Generalnego Międzynarodowego Dzieła Szensztackiego

Podobne wpisy

  Bóg stworzył mnie kobietą. W mojej kobiecości ukryta jest tęsknota za głębokimi więziami z Bogiem i ludźmi. Istota kobiecości to podarowanie siebie drugiemu TY. Z modlitwy koronacyjnej: „Ty, która…
CZYTAJ WIĘCEJ
Menu